Strategia GEM. 15% zysku rocznie, ale czasem po 20 latach za indeksem

Opiszę teraz kilka sytuacji, w których inwestor stosujący GEM prawdopodobnie czułby, że strategia przestała działać, a on popełnia błąd. 

Pierwszy z 4 niezwykle trudnych okresów to czas po tzw. czarnym poniedziałku, kiedy to 19 października 1987 indeks akcji notowanych w USA DJIA spadł jednego dnia o 22,6%. W przypadku strategii GEM byłby to wielki test cierpliwości, bo w samym październiku 1987:

• S&P 500 dużo stracił, dając stopę zwrotu -21,5%,
• MSCI World ex-US też stracił, ale nieco mniej, bo jego wynik wyniósł około -14,5%,
• wszystko to, podczas gdy obligacje 10-letnie USA dały w tym miesiącu +5,7%.

Jako że wcześniej indeksy akcji notowały duże wzrosty, to strategia GEM w październiku i listopadzie 1987 wybierała jeszcze akcje spoza USA, notując duże straty, a dopiero od grudnia 1987 przeszła do obligacji 10-letnich. W tym momencie zaczęły się prawdziwe schody. Otóż między grudniem 1987 a październikiem 1988 rynki akcji zaczęły odbijać, a GEM trwała w obligacjach 10-letnich USA. I choć jej nominalny wynik nie był w tym okresie fatalny (około +10,7%), to w porównaniu do indeksów akcji (S&P 500: prawie +23%, MSCI World ex-US: prawie +24%) inwestor stosujący GEM czułby, jakby robił duży błąd. Najpierw GEM „przespała” duże spadki i nie uratowała go przed nimi, a następnie uciekła z rynku akcji na prawie rok, podczas którego akcje mocno odbiły, a obligacje może i zarobiły, ale zostały mocno w tyle za akcjami. Myślę, że wiele osób wytrzymałaby te miesiące, bo na początek celowo dałem jeden z umiarkowanie trudnych przykładów.

Drugi przykład to jeden z najbardziej upokarzających miesięcy dla stosującego GEM inwestora, a zarazem klasyczny whipsaw, czyli moment, w którym cena aktywa nagle zmienia kierunek. Zaczynamy w październiku 1998 roku, kiedy po dwóch miesiącach spadków indeksu S&P 500 (łącznie o około 12%), sygnał pędu dla indeksu S&P 500 spada, więc strategia GEM przechodzi do obligacji skarbowych. W tym momencie rynek akcji rusza dynamicznie w górę, przynosząc w samym październiku około +12,8% (S&P 500) i nieco mniej dla pozostałych indeksów akcji (ale stale powyżej +10% w ciągu miesiąca), podczas gdy obligacje 10-letnie USA osiągają stopę zwrotu wynoszącą -1,2%. Zgadnij, co podpowiada pod koniec października sygnał GEM: przeprosić się z akcjami i wrócić do inwestowania w indeks S&P 500. Emocjonalnie musiało to być naprawdę druzgocące, bo choć jeden miesiąc nie zniszczył wieloletniego działania strategii, to decyzja wyglądała bardzo źle, biorąc pod uwagę, że właśnie w takich momentach inwestor zaczyna wątpić w tego typu strategię najbardziej i zaczyna „kombinować” (np. następnym razem zignoruję tego rodzaju sygnał i poczekam miesiąc), a wtedy mamy w banku notoryczne odbieganie od sygnałów strategii. Sam przyznaj, czy nie pomyślałbyś wtedy czegoś w stylu „czyli trzymałem akcje, kiedy spadały, sprzedałem je po spadku, a one natychmiast zrobiły +13% beze mnie? Dzięki, strategio GEM”. Ręczne „ulepszenia” strategii po czymś takim są gwarantowane.

Trzeci przykład jest bardziej bieżący i myślę, że wielu czytelników mojego bloga pamięta tę sytuację, bo sami wtedy najpierw stracili, a później prawdopodobnie dużo zarobili. Niestety inwestujący zgodnie z GEM nie byłby wtedy tak zadowolony, jak typowy inwestor akcyjny, bo mowa tu o okresie kwietnia i maja 2020, czyli o dołku związanym z pandemią COVID-19. Byłby to jeden z najbardziej nerwowych momentów dla kogoś realizującego strategię GEM, bo w lutym i marcu GEM została w S&P 500, notując najpierw -4,7% a później -19,9%. Po tym gwałtownym spadku zmienił się sygnał strategii, która w kwietniu 2020 przeszła do obligacji 10-letnich, w których pozostała także w maju. Podczas tych 2 miesięcy rynek akcji dynamicznie odbił i z perspektywy inwestora wyglądało to tak:

• GEM (obligacje 10Y): +0,6%,
• S&P 500: +24,1%,
• pozostałe 2 indeksy akcji: między +10% a +12%.

Po tych 2 miesiącach poza rynkiem, w czerwcu 2020 strategia GEM wróciła do S&P 500. Choć ani inwestor, ani strategia nie mogła wiedzieć o tym, co się wydarzy, to post factum wygląda to absurdalnie. W tym momencie inwestor jest przekonany, że jego system działa zbyt wolno. Ponownie pomyślałby „sprzedałem po panicznych spadkach, przegapiłem duże odbicie, a teraz mam odkupić dużo drożej?” i miałby rację. Dodaj do tego trudne warunki „informacyjnie” i życiowo i pomyśl, czy po tym wydarzeniu nie czułbyś się jak przegrany, a o strategii GEM nie pomyślałbyś jak o czymś nieskutecznym lub wręcz zbędnym do inwestowania. 

Najgorsze przed nami, bo najtrudniejszą sytuację zostawiłem na sam koniec.